Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/2071 K.2014/12537

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK.nın 232. maddesinin, yaralama, tehdit, hakaret gibi kanunun başka maddelerinde açıkça düzenlenmiş suçlar dışında kalan mağdurlara karşı şefkat ve merhametle açıkça bağdaşmayan çıplak gezdirme, aç bırakma, sürekli alay etme, korkutma gibi eylemleri kapsamasının gerektiği, iddianamede bu tür süreklilik gösteren eylemlerden bahsedilmediği, buna ilişkin delillerin de dosyada yer almadığı, oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, soruşturma aşamasında mağdurenin anlatımları, suça sürüklenen çocuğun mağdureyi olay günü darp ettiğine ilişkin ikrara dayalı savunması,

resmî nikahın gerçekleşmediğinin de nüfus kaydından anlaşılması ile suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK.nın 86/2. maddesinde düzenlenen kasten yaralama suçuna uyduğu, suça sürüklenen çocuğun sabit olan eyleminin kovuşturulmasının şikâyete tâbi olması ile suça sürüklenen çocuk hakkında şikâyetten vazgeçme de göz önüne alınarak TCK.nın 73/6. maddesi gereğince hakkındaki şikâyetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak, sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken suç niteliğinde yanılgıya düşerek yazılı şekilde karar verilmesi,