Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2013/2247 K.2013/6713

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetine dair ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2012 gün ve 2012/313 Esas, 2012/498 Karar sayılı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Adli Tıp Kurumunun bilinen istikrarlı uygulamalarına göre de, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın cezada artırım nedeni olabilmesi için eylem sonucunda mağdurenin ruh sağlınının bozulup bozulmadığına ilişkin tespitin, suç tarihinden itibaren en az 6 ay geçtikten sonra Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulu yada Adli Tıp Kurumu Kanunun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınarak yapılması gerektiği gözetilmeden, 21.06.2012 tarihinde gerçekleşen olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna dair ...

Üniversitesi ... Uygulama ve Araştırma Merkezince söz konusu 6 aylık süreden önce 12.11.2012 tarihinde yapılan muayeneye istinaden 12.12.2012 tarihinde düzenlenen rapora dayanılarak verilen cezanın TCK.nın 103/6. maddesiyle artırılması yanlış ise de, mahkemenin uygulamasına göre TCK.nın 103/2, 3 ve 4. maddeleriyle hükmolunan ceza miktarı itibarıyla anılan madde ile artırım yapılması mümkün olmadığından sonuca etkili görünmeyen bu husus

bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın, mağdure ve ailesi ile her gün kızını devam ettiği kreşten alarak kendisi gelene kadar evlerinde bakmaları hususunda anlaştığı ve bu ... karşılığı mağdureye bir miktar para ödediği, aralarındaki bu hizmet ilişkisi nedeniyle mağdurenin evine sık sık gelip giden sanığın, suç tarihinde çocuğunu alırken mağdurenin evde yalnız olduğunu öğrendikten sonra oradan ayrılıp, kısa süre sonra tekrar gelerek nitelikli cinsel istismarda bulunduğunun anlaşılması karşısında, aralarındaki hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuzu kötüye kullanarak atılı suçu işleyen sanık hakkındaki TCK.nın 103/3. maddesinin uygulanması doğru bulunduğundan tebliğnamedeki bu konuda bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesi uyarınca verilecek cezanın üst haddinin aynı Kanunun 49. maddesi gereğince 20 yıl hapis cezası olduğu, buna göre sanık hakkında TCK.nın 103/2, 103/3 ve 103/4. maddelerine göre hükmolunan 27 yıl hapis cezasının 103. maddenin 6. fıkrası ile artırılamayacağı gözetilmeyerek fazla ceza tayini,