Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/10018 K.2016/1631

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nın eşi olan ve aralarındaki geçimsizlik nedeniyle ailesinin yanında kalmaya başlayan mağdurenin, ... tarafından cebir kullanılmak suretiyle içerisinde diğer sanıkların bulunduğu araca bindirilip ...

İlçesine götürüldüğü kabul edilerek sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 109/2-3b maddesi uyarınca mahkûmiyetlerine karar verilmiş ise de, 5237 sayılı TCK'nın 109. maddesinin gerekçesinde de açıklandığı üzere, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile korunan hukukî değer, kişilerin kendi arzusu ve iradesi çerçevesinde hareket edebilme hürriyeti olup bir kimsenin hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakılması halinde bu suçun oluşacağı, dosya kapsamına ve oluşa göre ise,

eşi olan ve aralarındaki anlaşmazlık nedeniyle ailesinin yanında kalmaya başlayan mağdureyle konuşup eve dönmeye ikna etmek isteyen sanık ...'nın, olay tarihinde yanında diğer sanıklarla birlikte mağdurenin ailesinin evine gidip evlerinin önünde mağdureyle konuştuğu sırada onu araca bindirerek kendi evlerine döndükleri,

araca bindirilmesinden itibaren mağdurenin herhangi bir itirazda bulunmadığı gibi ...'nın evlilikleriyle ilgili konuşma talebini de kabul ederek merak etmemesi için annesini arayıp sanıkla birlikte gittiğini haber verdiği ve olaydan bir gün sonra mağdurenin annesinin kolluk kuvvetine müracaat etmesi üzerine eve gelen polislere de zorla alıkonulmadığını belirttiği anlaşıldığından,

mağdurenin, evlilik birliğinin devamını konuşmak üzere arzu ve iradesiyle hareket etme özgürlüğü kısıtlanmaksızın araca bindiği ve devamında da rızasının bulunduğu anlaşılan olayda atılı suçun kanuni unsurlarının oluşmadığı ve sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkûmiyetlerine hükmedilmesi,