KÜNYE
14. Ceza Dairesi 2014/3570 E., 2015/4800 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Mart 2015
- Mahkemesi
- Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi
- Suç
- Çocuğun nitelikli cinsel istismarı
- Hüküm
- Suça sürüklenen çocukların beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetlerine
Karar Metni
314 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilerek dosya incelendi;
Suça sürüklenen çocuk ... müdafiin ibraz ettiği rapor nedeniyle temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği düşünüldü:
Suça sürüklenen çocuk ...'nun gerekçeli karar başlığında yanlış yazıldığı anlaşılan anne adı, doğum tarihi ve doğum yeri bilgilerinin nüfus kaydına uygun olarak "....n, 14.02.1987, İzmir" şeklinde mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
Suça sürüklenen çocuklar..... ve ... haklarında kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK.nın 103/2-4-6 ve 31/3. maddelerine göre tayin olunan 7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın 6 yıl 3 ay yerine 6 yıl 8 ay olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,
Yargıtay 14. Ceza Dairesi, E. 2014/3570, K. 2015/4800, 23 Mart 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama