Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2014/7118 K.2016/7009

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki beyanları ile savunma nazara alındığında suç tarihinden önce sanığın, ilk eşinden olma iki çocuğunu gayri resmi birlikte yaşadığı mağdureyle kaldığı eve getirmesi nedeniyle olay gecesi taraflar arasında tartışma çıktığı ve münakaşanın büyümesi üzerine mağdureyi dövüp basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaralamasından dolayı hakkında kasten yaralama suçundan açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme sebebiyle düşmesine karar verilen sanığın daha sonra bulundukları odadan çıkıp anahtarla kapıyı dıştan kilitlemek suretiyle mağdureyi sabaha kadar içeride alıkoyduğu tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından,

eylemine uyan TCK’nın 109/1. maddesi gereğince cezalandırılması yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanunun 109/2. maddesi ile mahkumiyetine hükmedilmesi,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 324/4. maddesinde yer alan, ''Devlete ait yargılama giderlerinin 21.07.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106 ncı maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilir.'' hükmü gereği, söz konusu miktarın altında kalan 14.00 TL'lik yargılama giderinin devlet hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerekirken, sanıktan tahsiline hükmedilmesi,