Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2015/3803 K.2015/11401

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında tehdit, kasten yaralama (iki kez) ve santaj suçlarından kurulan ilk hükümlerin sadece müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizce sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla eylemlerin bütün halinde eziyet suçunu oluşturduğundan bahisle bozulmasının ardından kurulan son hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine aykırı davranılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı; sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında bulunan 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılması ve hüküm fıkrasına “mahkemece sanığın tehdit, şantaj kasten yaralama suçlarından mahkûmiyetine dair verilen 15.10.2008 gün ve 2008/142 Esas,

2008/674 sayılı Kararın sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yargıtay 14. Ceza Dairesinin 19.02.2013 gün ve 2011/8466 Esas, 2013/1516 Karar sayılı ilamla sanığın eylemlerinin bütün halinde eziyet suçunu oluşturduğu gerekçesiyle CMUK'nın 326/son. maddesinde düzenlenen ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı gözetilerek hükümlerin bozulduğu anlaşıldığından,