Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/149 K.2016/2115

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Mağdure vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; 06.05.2000 doğumlu olup yargılama sırasında onbeş yaşından büyük olan mağdure ...'nin 07.05.2015 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini belirtmesi karşısında hükmü temyize hakkı bulunmayan mağdure vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez), müstehcenlik (bir kez) suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanık hakkında mağdure ...'ye yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan hüküm kurulduğu sırada, 5237 sayılı TCK'nın 103/1 ve 43/1. maddelerine göre verilen 3 yıl 9 ay hapis cezasında aynı Kanunun 62/1. maddesi uyarınca 1/8 oranında yapılan indirim sonucu 3 yıl 3 ay 11 gün yerine, 2 yıl 15 ay 11 gün olarak,

yine mağdure ...'e yönelik aynı suçtan hüküm kurulduğu sırada, TCK'nın 103/1, 43/1. maddelerine göre verilen 10 yıl hapis cezasında aynı Kanunun 62/1. maddesi uyarınca 1/8 oranında indirilirken sonuç hapis cezasının 8 yıl 9 ay yerine, 8 yıl 4 ay olarak belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış ve hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas,

2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.