Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2016/5 K.2016/4191

TEBLİĞNAMEDEKİ

DÜŞÜNCE

İade, onama

.İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemelerde gözetilerek dosya incelendi.

Sanık ... hakkında kasten yaralama ve kişiler arasındaki konuşmaların kayda alınması suçlarından verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlar 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olup temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafiin bu kararlara yönelik temyiz isteminin aynı Kanunun 264. maddesine göre itiraz olarak kabul edilip mahallinde merciince değerlendirilmesi gerektiğinden, incelemenin sanıklar haklarında verilen diğer hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında tehdit suçundan verilen beraat, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve yağma suçlarından verilen mahkûmiyet, sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen beraat, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama ve tehdit suçlarından verilen mahkumiyet, sanık ... hakkında ise tehdit suçundan verilen beraat hükümlerinin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 24.11.2015 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden verilen kısmi iptal kararının mahkûmiyet hükümleri yönünden infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafileri, katılan ile vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, anılan suçlardan kurulan beraat ve mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanık ...'nın dosyanın diğer sanıkları ... ve ... ile birlikte suç işleme kararı alıp beraber hareket ettiğine ve mağdureye yönelik işlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli cinsel saldırı suçlarına diğer sanıklarla birlikte fail, yardım eden ya da azmettiren olarak iştirak ettiğine dair, sanığın inkara yönelik savunmasının aksini kanıtlayan, cezalandırmaya yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Sanıklar ... ile ...re haklarında nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan ile vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarıyla sanıklar müdafilerinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre, sanık ...'in mağdureye yönelik nitelikli cinsel saldırı eylemini gerçekleştirmesi amacıyla kendisinin çalıştığı iş yerini kullandırmak suretiyle yer temin ettiği ve suçun işlenmesi sırasında da olay yerinde bulunmadığı anlaşılan sanık ...'nin nitelikli cinsel saldırı suçuna 5237 sayılı TCK'nın 39. maddesi kapsamında yardım eden olarak katıldığı gözetilmeden aynı Kanunun 37. maddesine göre fail olarak sorumlu tutulması ve sanık ...'in de cinsel saldırı eylemini tek başına gerçekleştirmesi nedeniyle aynı Kanunun 102/3d maddesindeki “suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi” koşulları bulunmadığı halde her iki sanığın cezalarının anılan madde uyarınca arttılması suretiyle fazla ceza tayini,

Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.