Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2016/6 K.2016/4059

Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçlarından mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi uygulanmamış ise de, sanığın belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasının, kasten işlenen suçtan dolayı hapis cezası ile cezalandırılmasının kanuni sonucu olması nedeniyle, bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür

Sanığın kendisini hoca olarak tanıtıp, hastalığı olan mağdurları yaptığı karışımlarla tedavi edebileceğini söylediği, bu konuda cinlerden yardım aldığını, tedavi gücünün Allah'ın kendisine bir lütfu olduğunu belirterek hazırladığı karışımların bedeli olmak üzere haksız menfaat elde ettiği somut olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

a-5237 sayılı TCK'nın cezaların toplanması kuralına yer vermediği dikkate alınarak sanık hakkında hükmolunan her bir cezanın diğerinden bağımsız olduğu gözetilmeden hükmolunan cezaların toplanmasına karar verilerek neticeden 2 yıl 30 ay 30 gün hapis, 1560 TL adli para cezasına hükmedilmesi,

b-Sanığın mağdur S.. Ö..'a karşı gerçekleştirmiş olduğu eylem nedeniyle verilen ceza hesaplanırken TCK'nın 168/1. ve 62. maddeleri gereğince indirim yapılırken adli para cezasının tayininde hesaplama hatası yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

c- Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden;