Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2017/10279 K.2018/6251

İlk derece mahkemesince verilen hükümler sanık müdafileri tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğnameyle Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte sanık müdafilerinin 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesince yerinde görülen taleplerine istinaden duruşmalı yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; yapılan duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde ise;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu'nun 29.02.2012 tarihli raporda, mağdurenin "mağduru bulunduğu 2008 yılındaki olaydan kaynaklanmış ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olan travma sonrası stres bozukluğu denilen psikiyatrik bozukluğun tespit edildiği, dolayısıyla olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun" belirtilmesi karşısında, ruh sağlığının hangi sanığın eylemine bağlı olarak bozulduğu veya sanıkların eylemleri sebebiyle ruh sağlığının ayrı ayrı bozulup bozulmadığı hususlarında açıklayıcı bir rapor aldırıldıktan sonra TCK'nın 103/6. maddesinin tatbiki konusunda karar verilmesi gerekirken, mevcut raporla yetinilerek eksik araştırma ve yetersiz gerekçeyle anılan maddenin uygulanması,

Kabule göre de;

Sanık ...'un olay günü buluştuğu mağdureyle birden fazla kez ilişkiye girdiğinin kabul edildiği, bu haliyle sanığın cinsel istismar niteliğindeki eylemlerini aynı zaman dilimi içerisinde gerçekleştirdiği anlaşıldığından hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanmayacağının gözetilmemesi suretiyle fazla ceza tayini,