Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/4886 K.2018/4245

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

İlk derece mahkemesinin gerekçesinde, sanığın eylemlerini cinsel amaçla gerçekleştirdiği kabul edildiği halde bu husus delillerle ilişkilendirilerek tartışılmadığı gibi cinsel amacın tespitinin neye dayandırıldığının da gösterilmemesi karşısında, hükmün 5271 sayılı CMK'nın 230. maddesindeki gerekçeyi içermediği görülmekle, sanığın savunmalarında üzerine atılı suçlamayı kabul etmeyerek özellikle savcılık beyanında, aralarında daha önce husumet bulunan tanık İbrahim'in kışkırtması sonucu hakkında bu şekilde iftiralarda bulunulmuş olabileceğini, çok sayıda çocuğun kursa geldiğini,

çocukların terleyip terlemediklerini kontrol için enselerinden dokunduğunu belirtmesine rağmen savunmanın doğruluğunun araştırılmadığı, suçun işlendiği iddia edilen yer ile mağdurların durumuna ilişkin dinlenmesini istediği tanıkların hiçbirinin ifadesi alınmadığı gibi mağdure...'nın, kendisine yapılan eylemi gördüğünü belirttiği... isimli arkadaşının da dinlenmediği anlaşıldığından, sanığın özellikle savcılık beyanında belirttiği hususların araştırılması,

dinlenmesini istediği kişiler ile özellikle sanığın, çocukların terleyip terlemediklerini kontrol ettiğine ilişkin savunmasının doğruluğunun tespiti hususunda mağdurlar ile aynı dönemde kursa gidenlerin ve mağdure...'nın beyanında adı geçen... isimli çocuğun tanık olarak dinlenmesinden sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile eylemlerin sübutu halinde sarkıntılık düzeyinde kalıp kalmadığının tespiti gerekirken ilk derece mahkemesince CMK'nın 230/1-b. maddesine uygun düşmeyecek şekilde gerekçesiz kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde istinaf başvurusunun

düzeltilerek esastan reddine karar verilmesi suretiyle aynı Kanunun 289/1-g. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 20.03.2017 gün ve 2017/660 Esas, 2017/629 Karar sayılı istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine yönelik hükümünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, 05.06.2018 tarihinde üye ...'in karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın mağdurelerin devam ettiği Kur'an Kursunda görevli müezzin olduğu, mağdurelerin ise kursiyer oldukları, kurs esnasında, sanığın mağdurelerden Ilgın Doğaner'i yanına çağırıp, mağdurenin atletinin altına elini sokarak çıplak olan sırtını okşadığı, bu eylemi bir kaç kez tekrarladığı, bilahare bir gün mağdureyi odasına çağırıp, yanaklarından öpüp, kalçasına eliyle vurarak gönderdiği,

Yine aynı şekilde, diğer mağdure .......'un da iki yıl bu Kur'an Kursuna devam ettiği, mağdurenin bu eğitimi sırasında, birkaç kez sanığın mağdureyi yanına çağırıp diğer öğrencilerin göremeyeceği şekilde iç çamaşırının üzerinden kalçasını okşadığı, mağdureler beyanları ile anlaşılmıştır.

Olayın ortayı çıkışı ve intikali tamamen doğal olup, kurgu şeklinde değildir.

Mağdurelerin beyanları pedagog bilirkişiye göre de tutarlı olup, öğretilmiş veya uydurma değildir.

Mağdurelerin zihinsel ve fiziksel gelişimleri yaşlarına uygundur.

Mağdurelerle sanık arasında herhangi bir husumet bulunmamaktadır.

Tanıklar .... ve .....'un beyanları ve sanığın tevilli ikrarı, olayı doğrulamaktadır.

Yukarıdaki sebeplerle usul ve yasaya uygun olan istinaf talebinin reddi kararının onanması düşüncesiyle sayın çoğunluğun kararına muhalifim.