Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2018/7640 K.2018/6616

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi:

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının her aşamada ilgili kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunduğu ve Bakanlık vekili tarafından sunulan katılma, istinaf ve temyiz istemli dilekçelerde de katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, anılan madde hükmü de gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi gereğince Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının katılan ve Avukat ...' in ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiri ile anılan hükme yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 103/2, 103/3. maddeleri uyarınca belirlenen 22 yıl 6 ay hapis cezasının aynı Kanunun 103/6. maddesinde yer alan suç için TCK'nın 49. maddesine göre uygulanması gereken 20 yıllık ceza üst sınırından fazla olması nedeniyle ayrıca aynı Kanunun 103/6. maddesinin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde TCK'nın 103/6. maddesi uygulanarak 24 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

Sanığın, çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemlerini 5237 sayılı Kanunun 53/1-c. maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında koşulları oluştuğu halde TCK'nın 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 17.01.2018 gün ve 2017/3587 Esas, 2018/50 Karar sayılı istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 303. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.07.2017 gün ve 2016/435 Esas,

2017/278 Karar sayılı hükmünde yer alan “Mağdurun olay nedeniyle Adli Tıp Kurumu Başkanlığından alınan rapordan anlaşılacağı üzere ruh ve beden sağlığı bozulmuş olmakla TCK'nın 103/6. maddesi gereğince takdiren ve teşdiden arttırım yapılarak netice olarak sanığın 24 SENE HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA” ibaresinin çıkartılarak yerine “Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/2, 103/3. maddeleri ile belirlenen cezanın 20 yılı aşması nedeniyle hakkında ayrıca TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına”, devamında gelen “Sanığın istismar eylemini zincirleme şekilde gerçekleştirdiği anlaşılmakla,

verilen ceza TCK'nın 43. maddesi uyarınca 1/4 oranında arttırılarak ve bu arttırımın TCK'nın 103/3. maddesi ile belirlenen ceza miktarı olan 22 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden yapılmak suretiyle bulunan 5 yıl 7 ay 15 gün sonucunun TCK'nın 103/6. maddesi ile belirlenen ceza miktarı üzerine eklenmesi sonucunda sanığın 29 YIL 7 AY 15 GÜN HAPİS CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,” ibaresinin çıkartılarak yerine “Sanığın istismar eylemini zincirleme şekilde gerçekleştirdiği anlaşılmakla,