Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2019/231 K.2020/502

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü: Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Sakarya Kadın Doğum ve Çocuk Hastanesinin 07.02.2011 tarihli raporunda mağdurenin 10 haftalık gebe olduğu bildirilip, okula devamının tespiti açısından alınan belgeye göre mağdurenin 29.11.2010 tarihinde okulda olmadığının belirlenmesi ve bu tarihin gebelik raporunu doğrulaması karşısında, suç tarihi olarak 29.11.2010 gününün esas alınması gerektiği;

her ne kadar sanık savunmasında 2010 yılı yaz aylarında da mağdure ile rızasıyla ilişkiye girdiğini söylemiş ise de mağdurenin ısrarla 23.11.2010 tarihindeki cinsel ilişkiden önce aralarında herhangi bir cinsel davranış bulunmadığını beyan etmesinden dolayı sanığın kendi sorumluluğunu hafifletme ve arkadaşlığını ispata yönelik ikrar mahiyetindeki bu savunmasına itibar edilmemiş olup,

mevcut haliyle eylemin 5237 sayılı TCK'nın 104. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturması nedeniyle sanığın bu suçtan mahkumiyeti yerine delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına ve tespit edilen suç tarihi itibarıyla on beş yaşından büyük olan mağdurenin sanıkla rızaen İzmit’e gittiğinin anlaşılması karşısında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,