Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2019/2311 K.2019/11453

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında cinsel taciz suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, katılan Bakanlık vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafisinin anılan hükme ilişkin temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Mağdurlar ... ile Yusuf'a yönelik eylemlerin 2016 yılında gerçekleştiği kabul edildiği halde, hükme esas alınan Ondokuz Mayıs Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi tarafından düzenlenen 26.09.2017 tarihli adli raporda suça sürüklenen çocuğun 2017 yılı içerisinde işlediği iddia olunan çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun cinsel istismarı suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğunun belirtilmesinin ardından 18.12.2017 tarihli sosyal inceleme raporunda ise bireyin,

işlemiş olduğu düşünülen fiile ilişkin davranışlarını yönlendirebilecek ve suçun hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilecek yeterlilikte olup olmadığı konusunda kesin bir kanaate varılamadığının bildirilmesi karşısında, ilk derece mahkemesince oluşan tereddütün giderilmesi bakımından 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu veya en yakın Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi sağlık kurulundan suça sürüklenen çocuğun suç tarihleri itibarıyla üzerine atılı çocuğun basit cinsel istismarı,

çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı ve bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususlarında rapor alındıktan sonra toplanacak delillere göre hukuki sorumluluğunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile CMK'nın 230/1-b. maddesine uygun düşmeyen gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi karşısında anılan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun kabulü gerekirken, reddedilmesi suretiyle aynı Kanunun 289/1-g. maddesine muhalefet edilmesi,

Kabule göre de;

Aşamalarda mağdur ...'ın olayın gerçekleşme biçimine dair herhangi bir iddia ve anlatımda bulunmaması, diğer mağdur ...'un beyanlarının ise organ sokmanın gerçekleşip gerçekleşmediği noktasında değişiklik göstermesi, soruşturma evresinde suça sürüklenen çocuğun cinsel organını mağdurların anüslerine soktuğunu gördüğünü belirtip olayların tek tanığı konumunda bulunan Sefa'nın, kovuşturma evresinde alınan beyanında organ sokma eylemini bizzat görmediğini ifade etmesi, mağdurlarda fiili livata bulgusuna rastlanılmaması,

savunma ve tüm dosya içeriği karşısında, mevcut haliyle eylemlerin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturup, mağdur ... yönünden zor unsurun oluşmadığı gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet hükümleri kurulması,