Sanığın çocuğun cinsel istismarı (mağdurlar ... ile ...'ye yönelik), sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı (mağdur ...'a yönelik), cinsel taciz (mağdurlar ... ve ...'e yönelik) suçlarından mahkumiyeti ile mağdure ...'e yönelik cinsel taciz suçundan açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine dair Akşehir Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.03.2019 gün ve 2018/181 Esas, 2019/61 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı (mağdur ...'a yönelik) ve cinsel taciz (mağdurlar ..., ... ile ...'e yönelik) suçlarından kurulan hükümler yönünden esastan reddine,
çocuğun cinsel istismarı (mağdurlar ... ile ...'ya yönelik) suçundan kurulan hükümler açısından ise istinaf başvurusunun kabulüyle hükümlerin kaldırılarak ...'ye yönelik cinsel taciz ve ...'ya yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçlarından mahkumiyetine
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi.
Sanık müdafisinin hükümleri süresinde temyiz etmesinden sonra sanığın, bulunduğu cezaevi kanalıyla gönderdiği 07.10.2019 havale tarihli dilekçe ve 15.03.2021 günlü yazılı ifadesi ile vaki temyiz isteminden vazgeçtiğini beyan etmesi karşısında, incelemenin Bakanlık vekili ile katılan mağdurlar ve mağdure vekilinin temyizleriyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:
Bakanlık vekilinin temyizi yönünden 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan
Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması,
Katılan mağdur ...'ya yönelik kurulan hükümle ilgili olarak 5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan mağdur vekilinin matbu ifadeler bulunan temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermemesi,
Katılan mağdur ...'a yönelik kurulan hüküm açısından mahkemece tayin edilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının kesin olup temyizinin mümkün bulunmaması,
Katılan mağdurlardan ..., ..., ... ile mağdure ...'e karşı işlenen suçlardan kurulan hükümler yönünden ise kayden 25.03.2002 doğumlu olup ilk derece mahkemesinde ifadesinin alındığı 07.11.2018 tarihli duruşmada on yedi yaşı içerisinde bulunan mağdure ...’in, olaydan dolayı şikayetçi olmadığını beyan etmesi,
yine kovuşturma evresinde on beş yaşından küçük mağdurlardan ...'nin velayet hakkına sahip velisi müşteki ... ile...'un velisi müşteki ...'ın,duruşmada şikayetçi olmadıklarını belirtmeleri ve ...'in velileri olan müştekiler ... ile ...'nın ise davaya katılmalarına rağmen yokluklarında verilip usulüne uygun şekilde tebliğ edilen gerekçeli kararı istinaf etmeyip, Bölge Adliye Mahkemesince de adı geçen mağdur yönünden ilk derece mahkemesi hükmünün aleyhe değiştirilmemesi karşısında, adları geçen mağdurlara yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekil ile Bakanlık vekilinin hükümleri temyize hakları bulunmadığından,
vaki temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Konya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmesine, 18.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.