Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2020/2209 K.2021/1958

; cinsel taciz (mağdurlar ... ile...’e yönelik); reşit olmayanla cinsel ilişk i(mağdur ...’e yönelik) suçlarından mahkumiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (mağdurlar ..., ..ya yönelik) beraatine dair Bergama Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 17.04.2019 gün ve 2018/284 Esas, 2019/112 karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında mağdurlar ...,....ya yönelik çocuğun cinsel istismarı, reşit olmayanla cinsel ilişki, cinsel taciz ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükmedilen cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a. maddesi uyarınca ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ve 5271 sayılı CMK'nın 286/2-g. maddesine göre üst sınırı on yıl veya daha az hapis cezasını gerektiren suçlarla ilgili ilk derece mahkemesince verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının kesin olup, temyiz edilememesi karşısında, sanık müdafisi ve katılanlar vekililleri ile katılan Bakanlık vekilinin anılan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298. maddesi gereğince REDDİNE,

Sanık hakkında mağdur ...’a yönelik çocuğun cinsel istismarı ve mağdur ...’e yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık müdafisi, katılanlar vekilleri ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden,