Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2020/565 K.2021/1971

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, hükmedilen ceza miktarına göre duruşmalı inceleme talebinin 5271 sayılı CMK’nın 299/1. maddesi uyarınca reddiyle, duruşmasız yapılan değerlendirmede dosya tetkik edildi.

Sanık hakkında ilk derece mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince cinsel saldırı suçundan kurulan hüküm yönünden istinaf başvurusunun esastan reddedildiği, tefrik edilerek yeni bir esasa alınan dosyada kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen hüküm açısından istinaf başvurusunun kabulüyle kararın kaldırılarak sanığın bu suçtan beraatine dair verilen kararın ise Dairemizin 2021/695 Esas sayılı dosyasında temyiz incelemesine konu edildiği anlaşıldığından, cinsel saldırı suçundan kurulan hükme ilişkin incelemede gereği görüşüldü:

İlk derece mahkemesinde gerçekleştirilen yargılamada Akdeniz Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesince düzenlenen ve hafif derecede zeka geriliği tanısı konulan mağdurun ruh bakımından kendisini savunamayacağının belirtildiği raporun içeriği yetersiz olduğu gözetilerek mağdurun dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilip, muayenesinin yaptırılarak suç tarihinde herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı,

varsa bu durumun hekim olmayanlar ile kendisini tanıyanlar veya çevresinde yaşayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, mağduru bulunduğu eyleme karşı beden veya ruh bakımından kendisini savunup savunamayacağı,

tespit edilen zeka durumunun kendisine yönelik cinsel saldırı eyleminin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğine etkisi bulunup bulunmadığı hususlarında rapor alındıktan sonra toplanacak delillere göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle söz konusu karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü gerekirken esastan reddedilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında temel ceza belirlenirken suçun özellik arz etmeyen işleniş biçimi ve benzer olaylardan daha vahim bir hal içermemesinden dolayı alt hadden ayrılmayı gerektirir bir neden bulunmadığı gözetilmeden yetersiz gerekçelerle 5237 sayılı TCK'nın 3. maddesi uyarınca fiilin ağırlığıyla orantılı olmayacak şekilde teşdit uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,