Yargıtay 14. Ceza Dairesi E.2020/73 K.2020/4085

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 109/2. maddesinde öngörülen temel cezanın, ağırlaştırıcı nedenler nazara alınmaksızın üst sınırının 10 yılın altında olması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen karar 5271 sayılı CMK'nın 286/2-g. maddesi gereğince kesin olup temyizi mümkün bulunmadığından, katılan mağdure vekilinin anılan hükme ilişkin temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olmasının zorunlu olduğu, bu kapsamda gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınıp reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi,

ulaşılan kanaat ve sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ile bunların hukuki nitelendirmelerinin yapılması suretiyle delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği nazara alındığında, ilk derece mahkemesince sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik tarihlerde mağdureye yönelik gerçekleştirdiği sabit görülen eylemler denetime elverişli olacak şekilde ayrı ayrı açıklanıp, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden,

sanığın mağdureye rızası dışında birden çok defa nitelikli cinsel istismarda bulunduğu şeklinde Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141 ve 5271 sayılı CMK'nın 230. maddelerine uygun gerekçe içermeyen hüküm kurulması suretiyle aynı Kanunun 289/1-g. maddesine muhalefet edilmesi karşısında, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine düzeltilerek esastan reddedilmesi,