Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2007/3182 K.2007/4760

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.02.2005 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davalı ... ... hakkında açılan davanın reddine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın kabulüne dair verilen 14.02.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ..., ... ve ... ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

_K A R A R_

Davacılar, miras bırakanları ... Yaman’dan kendilerine intikal eden 1 parsel sayılı taşınmazda bulunan üç katlı binaya davalıların elattıklarını ileri sürerek, elatmanın önlenmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş;

Hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Her ne kadar davalılar hükmü H.U.M.K.nun 437. maddesinde öngörülen sekiz günlük yasal süreden sonra temyiz etmişler ise de; 7201 sayılı Tebligat Kanunun 19.3.2003 tarih 4829 sayılı yasa ile değişik 22. maddesi uyarınca “kendisine tebligat yapılacak kimsenin görünüşüne nazaran onsekiz yaşından aşağı olmaması gerekir” hükmü öngörülmüştür. Kararın tebliğ edildiği ... ... 21.6.1989 doğumlu olup, tebligat tarihinde onsekiz yaşından küçük olduğundan hükmün usulüne uygun tebliğ edildiğinin kabulüne olanak yoktur. Öğrenme tarihine göre hükmün süresinde temyiz edildiği kabul olunarak temyiz isteğinin incelenmesine geçildi.

Mal varlığına ilişkin davalarda Sulh Hukuk Mahkemesi Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 5219 sayılı Yasa ile değişik 8/1 maddesi uyarınca dava tarihinde beş milyar lirayı geçmeyen davalara bakmakla görevlidir. Görev kuralları kamu düzenine ilişkin olup, mahkeme hakiminin yargılamanın her safhasında kendiliğinden nazara alması gerekir. Davanın açıldığı 16.2.2005 tarihinde Mersin ilinde ve üzerinde üç katlı bina bulunan taşınmazın beş milyar liranın altında olduğunu kabul etmek hayatın olağan akışına uygun düşmez. Davaya bakmanın Asliye Hukuk Mahkemesinin görev alanına gireceği gözetilmeden ve kamu düzenine ilişkin harç kaybına da neden olacak şekilde işin esasına girilerek istemin hüküm altına alınması doğru olmadığından karar bozulmalıdır.