Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2007/5515 K.2007/6380

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.02.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanunun 747.nci maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacı, 2238 ve 1043 parsel numaralı taşınmazları için, davalıya ait 2192 parsel numaralı taşınmazdan geçit hakkı kurulması istemiyle dava açmış, davalı davanın reddini savunmuş, yerel mahkeme 17.11.2005 tarihli fen bilirkişi rapor ve krokisi ile 13.10.2006 tarihli fen bilirkişi ek raporunda B harfi ile gösterilen 586,50 m2’lik alandan 2238 ve 1043 parseller lehine, davalıya ait 2192 parsel aleyhine geçit hakkı kurulmasına karar vermiştir. Hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalı idare vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddine karar vermek gerekmiştir

2- Davacı, birbirine bitişik iki ayrı taşınmazı için geçit ihtiyacı içinde olduğunu bildirerek dava açmıştır. Bunlardan kuzeyde yer alan 2238 parsel numaralı taşınmazın, üzerinden geçit kurulan 2192 parsel ile sınır teşkil etmesi ve geçit yeri olarak belirlenen davalı taşınmaz üzerindeki B harfli bölümden

2007/5515-6380

uygun yararlanma yapacağı açıktır. Ne var ki; 1043 parsel için davalıya ait 2192 parselin geçit yeri olarak belirlenen bölümünden doğrudan yararlanma olanağı bulunmamaktadır. 2238 parsel ile 1043 parsel davacıya ait bulunduğuna göre krokide A işaretli bölümden 1043 parselin geçit yeri olarak yararlanması uygun görüldüğüne göre sözü edilen bu geçitin davacıya süre verilmek suretiyle tapu sicilinde yapılacak işlemle akden kurulmasından sonra 1043 parsel için komşu parsel üzerinden hükmen geçit tesisinin düşünülmesi gerekirken, geçitin 1043 parsel bakımından kesintisiz olacak şekilde kurulmamış olması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.