Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2009/4658 K.2009/6301

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.01.2006 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin men'i ve kal, 15.02.2007 tarihli ıslah dilekçesi ile geçit hakkı kurulmasının istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulü ile geçit hakkı kurulması isteminin kabulüne dair verilen 29.12.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi dahili davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, 21 parsel sayılı taşınmazının genel yola bağlantısının bulunmadığını ileri sürerek, davalılara ait 23 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulmasını istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı taşınmazı yararına 23 parsel sayılı taşınmaz üzerinden geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalıların diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı tesisi istemine ilişkindir. Bilirkişilerce düzenlenen 25.11.2008 günlü kroki incelendiğinde; davacı taşınmazının genel yolla bağlantısı olmadığı, başka bir anlatımla, mutlak geçit ihtiyacı içinde bulunduğu görülmektedir. Mahkemece, bu ihtiyacı karşılanmış, 23 parselden 4 metre eninde geçit kurulmuştur. Ne var ki; Dairemizin yerleşik uygulamasına göre, özellikle tarım alanlarında geçidin bir tarım aracının geçeceği genişlikte, en çok 2,5-3 metre

eninde tesisi gerekir. Somut olayda, geçit eninin 4 metre olarak saptanması uygulamaya uygun düşmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.