Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2009/7241 K.2009/7756

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.11.2006 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.05.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayanılarak açılmış geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davalılar, bedeli karşılığı uygun yerden geçit kurulmasına rıza göstermiştir.

Mahkemece, bilirkişi krokisinde yeşil ile boyanan yerden davalıların maliki olduğu 757 parsel içindeki fiili yol üzerinden geçit tesisine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

Ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi geçit davalarının nedenidir. Geçit davalarından amaç, genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlamaktır. Somut olayda ise, geçit ihtiyacı içinde olan davacıların maliki olduğu 753 parsel ile genel yol arasında bağlantı kurulmamış, aslında davalıların çapı içerisindeki fiili yol üzerinden geçit tesis edilmiştir. Bu uygulama geçit davalarından beklenen amaca ve Dairemizin süreklilik kazanan kararlarına aykırıdır.

Mahkemece yapılması gereken ...; civardaki genel yolu tespit etmek, en uygun güzergahtan ilgilileri hakkında dava açılması sağlanıp, eldeki davayla birleştirilerek davacı parseli yararına geçit tesis etmekten ibarettir.

Yapılan bu saptama bir yana bırakılarak istek amaca uygun düşmeyecek şekilde kabul edildiğinden karar bozulmalıdır.