Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2011/14748 K.2011/16288

. Davacı tarafından, davalılar aleyhine 16.05.2011 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 03.10.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesine dayalı geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir.

Davacı 1008 parsel sayılı taşınmazının, kardeşlerine ait olan 1009 ve 1010 sayılı parsellerle birlikte öncesinin bir bütün olduğunu belirterek taşınmazından genel yola ulaşmak için 1009 ve 1010 parsel sayılı taşınmazlardan geçit kurulmasını istemiştir.

Davalılar, davacı ile kardeş olduklarını ve davacının yolunun bulunduğunu, açılan davayı kabul etmediklerini belirtmişlerdir.

Mahkemece, bilirkişi rapor ve krokisine göre 522, 27 sayılı parsellerden geçen yeşil renkle gösterilen (A) seçeneği ile 521 ve 522 sayılı parsellerden geçen kırmızı renkle gösterilen (B) seçeneğinin uygun olduğu, davacının bu seçeneklerden geçit kurulmasını kabul etmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Davacının iddia ettiği şekilde 1008,1009 ve 1010 sayılı parsellerin öncesinin bir bütün olduğunun kanıtlanması halinde Dairemizce de benimsenen ilkeye göre bir bütünden bölünen taşınmaz maliklerinin genel yola ulaşacak yollarını da belirlemeleri gereklidir. Bu durumda davacının bu konudaki iddiası araştırılarak 1008, 1009 ve 1010 sayılı parsellerin öncesi bir bütün olduğu

.

takdirde öncelikle davacının 1008 sayılı parseli yararına 1009 ve 1010 sayılı parsellerden ve devamında 28 sayılı parselin maliki hakkında da ayrıca dava açması için süre verilerek dava açıldığı takdirde bu dosya ile birleştirilerek 28 sayılı parselden de bir kısım yerden geçit kurulup kurulamayacağı araştırılmalıdır.

Mahkemece belirtilen hususlar gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.