Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/15852 K.2014/2076

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 24.06.2009 gününde verilen dilekçe ile temliken tescil olmazsa tazminat, birleştirilen davada ise davacı ... vekili tarafından davalılar ... ve ...

Belediyesi aleyhine 02.02.2010 gününde verilen dilekçe ile muhdesatın aidiyetinin tespiti olmazsa kal istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; asıl davanın reddine, birleştirilen davada kal talebinin kabulüne dair verilen 07.06.2012 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi asıl dava davacısı şirket vekili ile duruşmasız temyizi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 09.07.2013 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı şirket vekili Av. ... ile karşı taraftan davalı-davacı vekili Av. ... geldiler.

Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen tarafların sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Dairemizin 09.07.2013 tarihli mahallinde kararı sonrası Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Asıl davada davacı şirket, 40 ada 13 parsel sayılı taşınmazın paydaşları olan davalılar .... Belediyesi ve ... aleyhine TMK’nın 724. maddesine dayalı olarak temliken tescil ikinci kademede TMK’nın 723. maddesince tazminat isteminde bulunmuştur.

Birleştirilen davada ise 40 ada 13 parselin 226/251 payının maliki davacı ..., davalılar belediye ve Saliha Körpe aleyhine petrol istasyonunun mülkiyetinin kendisine ait olduğunun tespiti, olmazsa kal isteminde bulunmuştur.

Mahkemece; asıl davanın reddine, birleştirilen davada petrol istasyonunun kal talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, asıl dava davacısı şirket ile birleştirilen dava davalısı...temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı ..’nin tüm, davacı şirket vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Asıl davada, davalılar ... ve ... yönünden davanın ret sebebi davanın esasına ilişkin olup tektir. Bu durum Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2 maddesinde "...birden fazla davalı aleyhine açılan davanın reddinde, ret sebebi ortak olan davalılar vekili lehine tek, ret sebebi ayrı olan davalılar vekili lehine ise her ret sebebi için ayrı ayrı avukatlık ücretine hükmedilir" Şeklinde düzenlenmiştir. O halde, davalılara yönelik asıl davanın ret sebebi ortak olduğundan ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Bunun yanında. İcra ve İflas Kanununun 30. maddesi hükmü gereğince bir işin yapılmasına dair olan ilamın icra müdürlüğüne verilmesi üzerine borçluya bir icra emri gönderilerek ilamda gösterilen süre içinde ve eğer süre verilmemişse işin mahiyetine göre başlama ve bitirme zamanları tayin edilerek icra müdürlüğü tarafından o işin yapılması emredilir.

Borçlu emir gereğini yerine getirmezse lazım gelen masraf icra müdürü tarafından bilirkişiye hesaplattırılarak ayrıca bir hüküm gerekmeksizin bu masraf borçludan tahsil edilir. Görülüyor ki, birleştirilen davada ilamın kal hakkındaki süre ve giderlerine ilişkin kısmının infazı, ilamın infazı sırasında ve icra müdürüne ait bir iştir.

Mahkemece İcra İflas Kanununun 30. maddesinin açık hükmüne aykırı şekilde hüküm tesisi açıklanan nedenle doğru görülmemiş ise de belirtilen hususlar kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK'nın 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması gerekmiştir.

Kabule göre de; birleştirilen davanın gerekçeli karar başlığında gösterilmemesinin maddi hatadan kaynaklandığı ve mahallinde düzeltilebileceği anlaşıldığından bu hususa değinilmekle yetinilmiştir.