Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2013/7481 K.2013/9718

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.06.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.10.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ..., ... ve ... vekili ile davalı ... tarafından istenmekle dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

1-Mahkeme kararı hükmü temyiz edene davalı ...'ya usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup, 8 günlük yasal süre geçirildikten sonra temyiz isteminde bulunulmuştur.

HUMK’nun 432/4. maddesi ve 01.06.1990 tarihli ve 3/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince süresi geçirilen temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2- Davalı ..., ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarına gelince, dava, dava konusu 72 ada 30 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne dava konusu taşınmaz üzerindeki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davasını paydaşlardan (ortaklardan) biri veya bir kaçı diğer paydaşlara (ortaklara) karşı açar. 6100 sayılı HMK'nın 27. maddesi hükmü uyarınca da davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahiptirler. Bu itibarla, dava konusu taşınmazlardaki tüm maliklerin (paylı maliklerin veya elbirliği maliklerinin) ölenler varsa onların mirasçılarının davada yer almaları sağlanmalıdır.

Olayımıza gelince, dosya içerisindeki aile nüfus kayıt örneğinden dava konusu taşınmazda paydaş bulunan ...'nin dava tarihinden önce

03.01.1991 tarihinde öldüğü anlaşıldığı halde mirasçıları ... ve ...'nin davaya dahil edilmeden yargılamaya devam edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece yukarıda açıklandığı şekilde adı geçen kişilerin davaya dahil edilerek taraf teşkilinin sağlanması, ondan sonra işin esası ile ilgili bir karar verilmesi gerekirken bu husus üzerinde durulmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.