Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2014/16124 K.2016/1634

Davacı tarafından, davalı aleyhine 03.07.2006 gününde verilen dilekçe ile yola elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 21.02.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, yola elatmanın önlenmesi ve kal istemine ilişkindir.

Davacı, 1004, 690 ve 691 parsel sayılı taşınmazların arasındaki kadastral yola davalının ağaç dikmek suretiyle elattığını ileri sürerek ağaçların kaldırılması suretiyle elatmanın önlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 715 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi gereğince yollar kamunun yararlanmasına tahsis edilen orta malı niteliğindeki taşınmazlardır. Bu özellikleri gereği, yoldan yararlanma hakkı olan özel kişilerin de varsa elatmanın giderilmesi için dava açmaya hakları bulunmaktadır.

Somut olayda, mahallinde yapılan keşif sırasında dinlenen tanık beyanları ve keşif sonucunda alınan 18.08.2010 tarihli bilirkişi raporuna göre, davacı ve davalının taşınmazlarını kadastral yola tecavüzlü olarak kullandıkları anlaşılmaktadır. Davalının rapora ekli krokide "B" harfiyle ve yeşil renkle gösterilen 128,04 m2'lik bölüme ağaç dikmek suretiyle elattığı belirlenmiştir. Davacının da başkaları gibi dava konusu genel yoldan yararlanma hakkı bulunduğundan ve bu davayı açmakta hukuki yararı mevcut olduğundan yola vaki elatmanın önlenmesine ve davalı tarafından dikilen ağaçların kal'ine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.