Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/3025 K.2016/9805

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2014 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 23.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı, 13.09.2006 tarihli ve taahhütname başlıklı belgeye dayalı olarak tapu iptali ve tescil olmazsa tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, söz konusu belgenin geçerli olmadığını ve altındaki imzanın kendisine ait bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece adi yazılı belgeye dayanılarak tapu iptali ve tescil isteminde bulunulamayacağı ve yapılan ödemenin de ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere Tapu Kanununun 26, TMK 706, Borçlar Kanununun 237. maddeleri gereğince taşınmaz satışının geçerli olabilmesi için resmi şekilde düzenlenmesi şarttır.

Somut olayda, davacının dayandığı belgenin mülkiyetin nakli sonucunu doğuracak bir belge olmadığı açık olup tapu iptali ve tescil davasının reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ne var ki; davada ikinci kademede tazminat talep edildiği ancak mahkemece bu talep hakkında yeterli araştırma ve inceleme yapılmadığı anlaşılmaktadır. Davacının dayandığı 13.09.2006 tarihli taahhütname başlıklı belgeye karşı davalı imza inkarında bulunmuştur. Öncelikle bu konuda imza incelemesi yaptırılması, iddia ve savunma doğrultusunda tüm delillerin toplanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.