KÜNYE
14. Hukuk Dairesi 2015/588 E., 2016/2146 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
309 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.10.2013 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:
KARAR
Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir. Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir. Hükmü, davalı temyiz etmiştir. 1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir. 2-Paydaşlığın (ortaklığın) giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalar olup, sonuçta kazanan ve kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir.
Somut olaya gelince; mahkemece, davada yapılan yargılama gideri, harç ve vekalet ücretlerinin taraflardan tapu ve mirasçılık belgesindeki payları oranında alınmasına karar verildiği halde 194 Ada 15 Parsel, 194 Ada 20 Parsel, 196 Ada 24 Parsel, 206 Ada 18 Parsel, 209 Ada 3 Parsel, 213 Ada 7 Parsel, 213 Ada 25 Parsel, 215 Ada 23 Parsel, 214 Ada 25 Parsel sayılı taşınmazlarda satış bedelinden yargılama gideri,
vekalet ücreti ve harç çıktıktan sonra arta kalan paranın tapudaki payları oranında paydaşlar arasında dağıtılmasına karar verilerek infazda tereddüt yaratacak şekilde çelişkili hüküm kurulması doğru görülmemiş ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 14. Hukuk Dairesi, E. 2015/588, K. 2016/2146, 25 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama