Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2015/7525 K.2015/9659

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.05.2011 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesi nedeniyle tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.04.2014 günlü hükmün ve 09.06.2014 günlü tavzih kararının Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle tayin olunan 17.02.2015 günü mürafaa icrasından sonra dosyada görülen eksiklik nedeniyle evrak mahhaline iade edilmiştir. Anılan eksikliğin giderilmesinden sonra dosya tekrar Dairemize gönderilmiş olmakla içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalılar vekili, zamanaşımı süresinin dolduğunu, sözleşmede belirtilen bedelin ödenmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, 1126 ada 165 parsel sayılı taşınmazdaki 388/32256 payın iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, 09.06.2014 tarihli tavzih kararı ile de davacılar lehine hükmedilen vekalet ücretinin 1.500,00 TL maktu vekalet ücreti olarak düzeltilmesine, keşfen saptanan değer üzerinden harç hesaplandığı anlaşıldığından davalılar vekilinin harcın düzeltilmesi yönündeki talebinin reddine karar verilmiştir.

Tavzih kararını, davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere, tüm dosya içeriğine ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece, ...... Noterliği'nin 16.01.1998 tarihli ..... yevmiye no'lu satış vaadi sözleşmesine konu davalıların ..... Mahallesi ..... ada 165 parsel sayılı taşınmazın 388/32256 paylı taşınmazdaki miras hak ve paylarının tamamının eski ..... yeni ..... ada .....parselde .... Blok, 8. kat, .... no'lu 388/32256 arsa paylı bağımsız bölüme tekabül ettiği anlaşılmış ise de hüküm sonucunda eski 1126 ada 165 parsel sayılı taşınmaz üzerinden hüküm kurulması infazda tereddüte neden olacağından doğru görülmemiş olup bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.