Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/19238 K.2019/3996

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.12.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; tavzih talebinin reddine dair verilen 09.06.2016 günlü ek kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, dava kabul edilerek 97 ada 53 parselde kayıtlı 1, 3 ve 11 numaralı bağımsız bölümlerin davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin denetiminden geçen hüküm 30.11.2015 tarihinde kesinleşmiştir.

Davacı, dava konusu taşınmazın parsel numarasının 153 yazılması gerekirken, hükümde 53 yazıldığını bu nedenle tapu müdürlüğünde işlem yapamadıklarını, taşınmazın parsel numarasının 153 olacak şekilde tavzih yolu ile düzeltilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 09.06.2016 tarihli ek karar ile tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Tavzih talebinin reddi kararını davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda; dava dilekçesindeki talep 97 ada 153 parsel üzerindeki 1, 3 ve 11 numaralı bağımsız bölümlere ilişkin olup, mahkemece parsel numarası dava dilekçesindeki gibi tespit edilmiş tahkikat bu parsel üzerinden yürütülmüş ancak gerekçeli kararda maddi hata yapılarak dava konusu taşınmazın parsel numarası 97 ada 53 parsel olarak yazılmıştır.

HMK’nın 304/1. maddesi gereğince hükümdeki yazı ve hesap hataları mahkemece re’sen veya talep üzerine düzeltilebilir. Hükümde maddi hata yapıldığı anlaşıldığına göre HMK’nin 304/1. maddesi gereğince hükmün tashihine karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, ek kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.