Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2016/3989 K.2018/9319

Davacılar tarafından, davalı aleyhine 02.10.2014 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın usulden reddine dair verilen 11.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, geçit hakkı tesisi isteğine ilişkindir.

Davacılar dava dilekçelerinde, ... İlçesi, ... Mahallesinde taşınmazları bulunduğunu belirterek, davalının 456 parsel sayılı taşınmazı üzerinden geçit hakkı kurulmasını talep etmişlerdir.

Davalı cevap dilekçesinde, davacıların hangi parsellerine geçit istediklerini bildirmediklerini, davacıların genel yola çıkacakları kadastral yolların bulunduğunu ileri sürerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece geçit bedelinin depo edilmediğinden söz edilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ... temyiz etmiştir.

Davada davacılar geçit talebinde bulunmuşlar ise de, hangi parseller yararına geçit istediklerini bildirmemişlerdir.

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenilen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur.

Mahkemece 19.03.2015 tarihli oturumda davacılara lehine geçit istedikleri taşınmazın ada ve parsel numaralarını bildirmeleri için 2 haftalık kesin süre verilmiş, yine aynı oturumda bilirkişi raporunda 3 numaralı alternatifte gösterilen geçit bedelinin bir aylık kesin süre içerisinde depo edilmesine ilişkin ara kararı kurulmuştur.

11.06.2015 tarihli oturumda da geçit bedeli davacılar tarafından yatırılmadığından HMK 115/2 maddesi uyarınca davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Lehine geçit hakkı tesisi istenen taşınmazlar belirlenmeden tüm maliklerin davada yer alıp almadıkları denetlenmeden işin esasına girilmesi doğru olmadığı gibi 19.03.2015 tarihli oturumda birbiriyle çelişkili olarak davacıların lehine geçit istedikleri taşınmazları bildirmeleri öte yandan geçit bedelinin depo edilmesi yönünden kesin süre verilmesi isabetsizdir.

Noksan inceleme ve araştırmayla, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.