Yargıtay 14. Hukuk Dairesi E.2017/4097 K.2018/3374

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.10.2015 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesi verilmesi talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davalı ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, veraset talebinin kabulüne dair verilen 20.04.2017 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı vekili, davacı muris Neşet Tuguç'a ait mirasçılık belgesinin verilmesini talep etmiştir. Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı ...'ye karşı açılan davanın husumet nedeniyle reddine, mirasçılık belgesi talebinin kabulüne dair verilen hüküm, Dairemizin 2016/2491-9182 E.K. sayılı ve 07.11.2016 tarihli ilamına göre “...... İlçesi, ...

Mahallesi, Cilt No: 22, Hane No: 1147, BSN: 10'da kayıtlı muris ...'un 18.12.1935 tarihinde vefat ettiği, aynı yer BSN: 13'te kayıtlı 28.10.1937'de vefat eden ... ve aynı yer BSN: 28'de kayıtlı 27.08.1967'de vefat eden ...'ın murisin eşi olarak gözüktüğü, murisin ... ve ...'la evlilik tarihlerinin yazılı olmadığı ve adı geçen eşlerin muristen sonra öldüğü dikkate alındığında dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden mirasçı olacak son eşin belirlenememesine rağmen mahkemece, bu durum hakkında araştırma yapılmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.” gerekçesiyle bozulmuş,

mahkemece bozmaya uyularak davalı ...'ye karşı açılan davanın husumet nedeniyle reddine, mirasçılık belgesi talebinin kabulüne dair karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Mirasçılık ve mirasın geçişi, murisin ölüm tarihinde yürürlükte olan yasal duruma göre belirlenir.

743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin 517. maddesinde "Mirasın ölümle açılacağı", 439. maddesinde "Birinci derecede mirasçıların müteveffanın füruu" olduğu, 439/1 maddesinde, "Muristen önce ölmüş olan çocukların yerini her derecede halefiyet yoluyla kendi altsoylarının alacağı," 444/2 maddesinde ise "Sağ kalan eşin murisin ana, baba veya bunların füruu ile birlikte mirasçı olması halinde mirastan 1/4 oranında mülkiyet ile beraber yarısının intifa payı hakkında sahip olacağı" açıklanmıştır.

Somut olayda; mahkemece bozma ilamına uyulsa da gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Dosya içerisindeki nüfus kayıtlarına göre, muris ...’un 18.12.1935 tarihinde vefatı ile geriye mirasçı olarak ikinci eşi ... ile ilk eşi ...’ten olma çocukları ..., ve ...’yı bıraktığı, ikinci eşi ...’nin ise 1967, kızı Ayşe Nebile'nin 1972, kızı ...’nın ise 1974 yılında evli ve çocuklu olarak vefat ettikleri anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler uyarınca, murisin ölümüyle mirasın eş ve çocukları arasında paylaştırılacağı, ikinci eş ...'nin murisin ölümü tarihinde yürürlükte olan mülga 743 sayılı Türk Kanunu Medenisinin 444. maddesi gereğince murisin füruu ile birlikte mirasçı olması nedeniyle mirastan 1/4 mülkiyet payının intikal edeceği ve intikal eden bu payın da ...'nin 1967 tarihinde dul ve çocuksuz olarak vefatıyla bu tarihte yürürlükte bulunan 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi gereği ikinci eş ...’nin üstsoyuna intikal edeceği gözetilmeden ikinci eş ...’nin üstsoy araştırması yapılmadan karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; muris ...’in kızı Ayşe ...’nin 1972 tarihinde ölümü ile miras payının oğlu Saadettin Neşet’in de 2014 tarihinde ölümü ile ...’in eşi ...’ya 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu 499. maddesine göre 2 pay intikal edeceği, yine muris ...’in kızı ...’nın 1974 tarihinde ölümü ile, ...’nın kızı ...’ın ise 2016 yılında ölümü ile ...ın sağ eşi ...’e 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu 499. maddesine göre 3 pay intikal edeceği, yine murisin kızı ...’nın eşi ...’nin ölümü ile ...’nin ...’den olma oğlu ...ye 3 pay intikal edeceği gözetilmeden , ...’in ölümü ile eşi ...’ya 8 pay, ...’ın ölümü ile eşi ...’e 9 pay, ...’nın eşi ...’nin oğlu ...’ye 15 pay verilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece, belirtilen hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.