Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/14919 K.2012/40201

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, alın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, ailin kendisine verilen malı, eriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, ehnetmesi tüketmesi, eğiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın,müştekiye ait dükkanı kiralarken teslim alıp işyerini tahliye ettikten sonra da geçici olarak kullanımına bırakılan buzdolabı ve klimayı şikayetçinin talebine rağmen iade etmediği anlaşılmakla, güveni kötüye kullanma suçunun subut bulduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir,

Müştekinin 05.06.2007 tarihinde C.Savcısına verdiği ifadesinde açıkca uzlaşmak istemediğini beyan etmesi ve 27.11.2007 tarihli duruşmada beyanını tekrarlaması karşısında, bu nedenle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak olunmamıştır. Ancak,

Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.un 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,