KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2011/17437 E., 2012/39839 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Haziran 2012
- Mahkemesi
- Sulh Ceza Mahkemesi
- Suç
- Bedelsiz Senedi Kullanma
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Suçtan zarar görmüş olan ve 02.05.2006 tarihli ifadesinde sanıktan şikayetçi olduğunu bildiren müştekiye CMK”nın 234.maddesine göre katılma hakları hatırlatılmamış ise de, müşteki vekilinin süresinde verdiği temyiz dilekçesiyle katılma isteğini ortaya koymuş olmakla, aynı kanunun 237/2 maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede,
Bedelsiz senedi kullanma suçunun oluşabilmesi için; sanığın elinde borçlusunca bedelinin tamamı ya da kısmen ödenmiş bir senet olmalı ve bunu kısmen veya tamamen ödenmemiş gibi tahsile sokması veya bir başkasına devretmesi gerekmektedir. Borcun bir bölümü ödenmiş ve geri kalan miktar için elinde tuttuğu senedi, tümü veya kalandan fazla miktarı için kullanan sanığın fiili de bedelsiz senedi kullanma suçunu oluşturacaktır.
Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun, 24/03/1989 gün ve 1988/1 Esas, 1989/2 karar sayılı içtihadı ile, senedin aradaki anlaşmaya aykırı olarak icraya konulduğu iddiasının yazılı delille ispatının zorunlu olduğu, tanık anlatımlarına dayanmanın mümkün olmadığı belirtilmiştir.
Somut olayda; müştekinin Çemişgezek ilçesi ... köyünden aralarında sanığında bulunduğu değişik kişilerden 1300 kadar küçükbaş hayvan aldığı, karşılığında senet verdiği, sanığada aldığı hayvanlar karşılığında 2 adet 7785 YTL'lik senet verdiği hayvan fiyatlarının ucuzlaması ve zarar edeceğini anlayınca hayvanları iade edip senetlerini geri aldığı, sanığada aldığı hayvanları iade ettiği ancak sanğın senetleri unuttuğunu söyleyip iade etmediği, sonrasında bedelsiz kalan senetlerle icra takibi başlattığı iddia edilmiş ise de; senet bedelinin, ödendiğinin ispatlanamaması nedeniyle, suçun gerçekleştiğine dair delil bulunmadığına yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2011/17437, K. 2012/39839, 25 Haziran 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama