Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/18501 K.2013/2001

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; yurt dışında ikamet eden ikinci el araç alım satımı yapan ...'ün ithal ettiği ve özürlüler için imal edilen aracı satışa çıkardığı, sanık ... ile müşteki ...'nın satış konusunda anlaştıkları, vekaletname düzenlendiği, gümrüksüz ithalatla ilgili belgelerin hazırlandığı, müşteki daha sonra ithal işlemi için gümrük müdürlüğüne başvurduğunda aracın başkasına satıldığını, kendisinin 4.000 Euro parayı ... verdiği halde aracın kendisine satılmadığını iddia ettiği olayda, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanık hakkındaki hapis cezasının adli para cezasına dönüştürüldüğü gözetilmeden hakkında TCK'nun 53. maddesinin uygulanması,

2-Sanığa tayin olunan 6 ay 20 gün hapis cezasının 20 TL'den paraya çevrilmesi sonucu 4.000 TL adli para cezası yerine 4.800 TL adli para cezası tayini sanığa fazla ceza tayininin yasaya aykırı olması;