Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/19721 K.2013/3967

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın Türkiye İstatistik Kurumunda ki hizmet sözleşmesi ile çalıştığı geçici görevinin 11.04.2007 tarihli yazı ile sona erdiği ve sözleşmesinin feshedildiği, kendisine verilen personel kimlik kartı, ücretsiz toplu taşım kartı ve tüm evrakların 7 gün içinde teslim edilmesi için Bölge Müdürünce yazılan yazının sanığa 18.04.2007 tarihinde tebliğ edildiği, tebliğata rağmen sanığın ücretsiz toplu taşım kartını teslim etmediği ve bu kartın en son 25.04.2007 tarihinde teslim için kendisine tanınan 7 günlük süre bitmeden önce 1 kez sanık tarafından kullanıldığı, başkaca kullanım olmadığının anlaşıldığı, mahkemenin;

kartın sanık tarafından kullanıldığının sabit olmadığı ve bu durumun suç kastı ile hareket ettiğini göstermeyeceği, sanığın savunmasının aksine cezalandırılmasına yeterli kesin ve somut delil elde edilemediğine ilişkin gerekçe ile verdiği beraat kararı yerinde olduğundan, beraat kararına ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.