KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2011/21046 E., 2013/5944 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Nisan 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Katılan ... şirketinin ... acenteliğini yapan sanığın, prim tahsilat uygulamalarına uygun olarak çalışmaması nedeniyle acentelik sözleşmesi feshedilip, bilirkişi incelemesi ile tespit edilen 21.647,96 TL borcunu acentelik sözleşmesi hükümlerine göre süresinde katılan şirkete ödemeyerek uhdesinde tutması şeklinde gelişen olayda, mahkemenin "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma" suçunun oluştuğuna yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup; sanığın değişik tarihlerde sigortalılardan tahsil ettiği sigorta primlerini katılan şirkete aktarmayıp haksız olarak mal edinmesi karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK.nun 43.maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2011/21046, K. 2013/5944, 2 Nisan 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama