KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2011/21294 E., 2013/5467 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 26 Mart 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Dolandırıcılık, Özel Belgede Sahtecilik
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
260 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.
Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.
Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.
Somut olayda.
Sanığın Ajans Kurumsal Basın-Yayın ve İletişim Hizmetleri isimli iş yerinde çalıştığı, yetkisi bulunmamasına rağmen bir kartvizit bastırarak üzerine Telsim ve Vodafone logoları koyduğu ve kendisini bu kart üzerinde planlama mühendisi olarak gösterdiği, yine sanığın yetkisi bulunmadığı halde Vodafone şirketinin baz istasyonu kiralamada kullandığı kira sözleşmelerinin sahtelerini, şikayetçi ...’e ait 3 adet arsaya baz istasyonu kurmak amacıyla kiralamak için kullandığı, tarafların sahte sözleşmeyi imzaladığı,
şikayetçi Enver’in Telsim-Vodafone şirketiyle irtibata geçip sanık ...’in şirketle bir ilişkisinin bulunup bulunmadığını araştırdığı ve bu şirketle bir ilgisinin bulunmadığını anladığı, sanığın maddi bir menfaat elde edemediği bu surette sahte özel belgeler kullanmak suretiyle dolandırıcılığa teşebbüs ettiğine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir,
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2011/21294, K. 2013/5467, 26 Mart 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama