Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/22412 K.2013/5439

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı veriliş gayesinin dışında zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın katılan sigorta şirketi ile hizmet sözleşmesi imzalayıp katılan sigorta şirketinin tâli acentesi olduğu, düzenlediği poliçeler karşılığı sigorta yaptıranlardan tahsil ettiği paraları süresinde katılana intikal ettirmediği olayda; sanığın, "müşteri tarafından yatırılmayan sigorta primlerini gönderemediği, 94.599,91 TL borcu olmadığı,

fesih tarihi itibariyle 21.850,00 TL olan borcunu da elden şirket avukatına verdiği" yönünde savunmada bulunmasına göre, katılan şirket ve acenteden kayıt ve belgeler getirtilip incelettirildikten sonra ödenmesi gereken prim miktarı da kesin olarak belirlenerek unsurları yönünden oluşan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyeti yerine dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile ihtilafın hukuki nitelikte bulunduğundan bahisle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,