Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/23095 K.2013/6491

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; Sanıkların ... Belediye ... ... cep telefonu alım satım ve tamiri işiyle uğraşan ... yeri işlettikleri, katılanın arızalanan cep telefonunu tamir için sanıkların işyerine teslim ettiği, 10 TL tamir ücretini peşin olarak verdiği, ancak her iki sanığın telefonu tamir etmedikleri gibi katılana da iade etmedikleri bu şekilde atılı güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanıklar hakkında temel ceza tayini sırasında hürriyeti bağlayıcı cezanın alt sınırdan belirlendiği halde adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edilmesi,