Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/24858 K.2013/8284

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, katılan şirkette şoför olarak çalıştığı, şirkete ait araçlarda taşıt tanıma sisteminin bulunduğu, ilgili yerlere gidecek olan şoförlerin, şirketin anlaşmalı olduğu ...'daki akaryakıt istasyonundan, gidiş ve dönüşü fazlasıyla karşılayacak yakıtı aldıktan sonra yola çıktıkları, çok acil durumlarda yakıtın bitmesi halinde kullanılmak üzere de şoförlere taşıtmatik kartının verildiği, sanığın, gidiş dönüşe yetecek kadar yakıtı anlaşmalı istasyondan almasına rağmen, 2007 yılı mayıs ve haziran aylarında, yol güzergahında bir çok yerden gereksiz yere yakıt alıp bu yakıtı satmak suretiyle elden çıkardığı,

normalde, yakıt aldığını şirkete bildirmesi gerekirken bu bildirimi de yapmadığı, yapılan bilirkişi incelemesinde, sanığın fazladan 3.258 litre mazot aldığı, bu mazotun değerinin de 8.503 TL değerinde olduğunun belirlendiği, böylece sanığın, gerektiği zaman kullanılmak üzere verilen taşıtmatik kartıyla şirketin bilgisi dışında mazot alıp başkasına satmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, suçun sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekilinin ve sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,