Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/25257 K.2013/8934

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın Milli İstihbarat Teşkilatı'nda çalıştığını, personel alımı olacağını ve tanıdıkları vasıtasıyla şikayetçileri işe aldırabileceğini söyleyip değişik miktarlarda paralarını aldığı olayda; dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş, sanığın, şikayetçiler...,... ... ve ...'e karşı eylemlerini farklı zaman ve yerlerde yenilenen suç kastıyla gerçekleştirdiği, tek fiille aynı yer ve zamanda birden fazla şikayetçiye karşı işlenme şartı oluşmadığından, tebliğnamedeki TCK'nın 43/1-2 maddesinin uygulanıp uygulanamayacağının belirlenebilmesi için, sanığın her bir müştekiye karşı işlemiş olduğu dolandırıcılık suçlarının tarihlerinin belirlenmesi gerektiği yönündeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.