Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/26169 K.2013/9306

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanık ...’ın katılanın yanında satış elemanı olarak çalıştığı, depodan suça konu 3 adet televizyonu alarak evine götürdüğü, daha sonra bu televizyonları diğer sanık ...’e piyasa fiyatının çok altında sattığı olayda, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- 5237 sayılı TCK’nun 51. maddesinin iki yıl ve daha az süreli hapis cezalarında uygulanabileceği gözetilmeden sanık ... hakkında verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası yönünden yasal olmayan gerekçeyle ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,