Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2011/68015 K.2013/11475

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;

Sanığın 07.01.1975-14.11.1994 tarihleri arasında büyükşehir belediyesinde işçi statüsünde çalışıp sonrada memur kadrosuna geçtiği kadro değişikliği sırasında kıdem tazminatını aldığı halde 18.03.2008 tarihinde emekli olurken kıdem tazminatı almamış gibi işlem yaptırarak mükerrer tazminat alarak dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında,

Emeklilik işlemlerinin emekliye ayrılacak kamu görevlisinin kurumunca özlük dosyasındaki bilgilere göre düzenlendiği, sanığa ait emeklilik belgesine dolandırıcılık

kastıyla sanığın yönlendirmesiyle "kıdem tazminatı almamıştır" ibaresinin yazıldığına dair delil bulunmadığı anlaşıldığından sanığın yüklenen suçtan beraatına ilişkin kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Karar başlığında 14.03.2008 olarak yazılmış olan suç tarihinin mahallinde 17.03.2008 olarak düzeltilmesinin mümkün olduğu değerlendirilmiştir.