Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/10098 K.2014/1540

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın cezalandırılmasını isteyen müşteki vekilinin, davaya katılması hususunda bir karar verilmemiş ise de; suçtan zarar gören müştekinin 5271 sayılı CMK'nın 260/1. maddesine göre, davaya katılan olarak kabulü ile, sanık hakkında kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın katılandan kiraladığı gayrimenkulün kira bedeline karşılık verdiği bononun ödenmesini engellemek amacıyla, bonoya yanlış adres yazmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği somut olayda; sanığın aksi kanıtlanamayan savunmasında, kasten yanlış adres bildirmediğini, iş yerini değiştirdiği için katılanın

kendisine ulaşamamış olabileceğini beyan etmesi, borçlunun adresi hususunun bononun zorunlu unsurlarından olmayıp, tahsiline engel teşkil etmediğinin anlaşılması karşısında, unsurları itibariyle atılı suçtan sanığın beraatine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.