Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/10124 K.2014/4093

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi,failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında,zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi,değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

1-İlçe müftülüğünden köy caminin boyanması işini alan sanığın, kahvehanede oturan katılanın yanına giderek boyama işinde kullanıp iade etmek üzere inşaat iskelesi, kereste ve demirlerini ödünç olarak isteyip aldıktan sonra kendine ait olduğunu söyleyerek 800 TL karşılığında tanık İ.. Ş..'a sattığının anlaşıldığı olayda, katılan ile aralarında bir hizmet ilişkisi bulunmaması nedeniyle sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Gün olarak tayin olunan adli para cezasının 5237 sayılı TCK'nın 52. maddesi uyarınca paraya çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,