Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/10657 K.2014/4582

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanık ...'ın, babası olan ve temyiz kapsamında olmayan diğer sanık ... ile birlikte işlettikleri ...Galeri isimli işyerinde oto alım satımı işiyle uğraştıkları, katılan ...'ın... plakalı... marka aracını, mağdur ...'ın da... plakalı ... marka aracını galeride satılması için sanıklara bıraktıkları, ancak sanıkların işyerini kapatarak ortadan kayboldukları, mağdur ...'ın aracını 24.02.2006 tarihinde bulduğu,... plaka sayılı aracı haricen satın alan şahsın katılan ... ile irtibata geçip aracın devrini istediği, katılanın durumu izah etmesi üzerine aracın hasarlı bir şekilde satın alan şahıs tarafından kendisine teslim edildiği,

böylece sanık ...'ın kendisine teslim edilen aracı satmasına rağmen parasını katılan ...'a vermediği, diğer aracı da mağdur ...'a geri iade etmediği sabit olmakla, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,