Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/11948 K.2014/4924

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehin etmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkâr etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın katılanın kızı ile evliyken ... plaka sayılı kendi adına tescilli aracı kullanmak üzere sanığa verdiği, aracın bir süre sanık tarafından kullanıldığı, sanığın 03.01.2008 tarihinde eşinden boşanması sonrasında katılanın 19.07.2009 tarihinde ...'e geldiğinde aracın teslimini sanıktan istediği ancak sanığın aracı iade etmediği, 22.07.2008 tarihinde polise başvurarak aracın park ettiği sokaktan çalındığı ihbarında bulunduğu olayda, katılanın ...'e geldiği ve aracın iadesini istediği tarihle çalındı ihbarı yapılan tarih arasında üç günlük süre bulunduğu,

sanığın bu tarihler dikkate alındığında savunmasının inandırıcı olamayacağı, sanığın aracı iade etmemek için aracı başkasına aldırmasının da mümkün bulunduğu, sanığın aracın çalındığını iddia ettiği tarihten itibaren aracın bulunamadığı, sanığın kullanmak üzere kendisine teslim edilen aracı iade etmediği gibi zilyetliğini devir amacı dışında aracı ortadan kaybederek güveni kötüye kullanma suçunu işlediği yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.