Yargıtay 15. Ceza Dairesi E.2012/12112 K.2013/566

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Somut olayda; sanığın eşyalı olarak katılandan kiraladığı evde bulunan yorgan, yastık, sandalye masa, su ısıtıcısı, termos gibi eşyaları taşınırken alıp götürmekten ibaret eyleminin güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak

Sanık hakkında, 5237 Sayılı TCK'nun 155/1 maddesi gereği temel ceza tayin edilirken 6 ay hapis yerine “6 hapis” denilmek suretiyle hükümde karışıklığa neden olunması,