KÜNYE
(Kapatılan)15. Ceza Dairesi 2012/16199 E., 2013/2775 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 14 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kamu Görevlisine Görevinden Dolayı Hakaret, Kamu Malına Zarar Verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1-Sanık hakkında kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
16.03.2005 olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’un 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’un 223/8.maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
2-Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.
Somut olayda; sanığın, tedavi için gittiği hastaneden plastik cerrahi bölümü olan başka bir hastaneye sevk edilmesine kızarak psikiyatri bölümü muayene odasının camını kırdığı eyleminde kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 15. Ceza Dairesi, E. 2012/16199, K. 2013/2775, 14 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama